ฉันก็เป็นแค่..เด็กคนหนึ่ง p.1

       ฉัน...ก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง  เหมือนเด็กธรรมดาทั่วไป ไม่มีอะไรพิเศษ

       เท่าที่จำความได้ ฉันอยู่ท่ามกลาง ผู้ใหญ่ที่คอย โอ๋ ยามที่ฉันงอแง  ฉันอยู่ท่ามกลางเพื่อน และพี่ผู้ชาย โตมาด้วยกัน เล่นมาด้วยกัน  ฉันมีความสุขมากๆ จนฉันคิดว่า วัยเด็กนี้แหละมีความสุข
       แต่ในทางกลับกัน ฉันก็แอบคิดว่า

"อยากโตไวๆจังเลย พอโตแล้วมีอิสระมากกว่านี้ ฉันต้องการอิสระ "  

       ฉันคิดแบบนี้มาตลอด ชีวิตเหมือนจะผ่านไปได้สวย  อยากได้อะไรก็ได้  ขออะไรก็ได้สิ่งนั้น แต่ช่วงอายุแค่ 9 ขวบ คงคิดไม่ได้ว่า "ชีวิตมันไม่ได้สวยหรูตลอด"  เมื่อถึงช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต เกิดการพลิกล็อคอย่างหนัก  จนบางครั้งก็รับแทบไม่ได้
     คุณเคยอยู่บน จุดๆ หนึ่ง จุดที่อยากได้อะไร ฉันก็ได้ ฉันจะเอา ฉันต้องได้  ฉันจะไปไหน ฉันต้องได้ไป  ฉันอยากกินอะไร  ฉันต้องได้กิน   ฉันเคยอยู่ ฉันชอบมาก  ชีวิตมันโคตรสบายเลยละ  คิดไม่ถึงเหมือนกันว่า มันจะหมดลง  หมดไปแบบไม่ทันตั้งตัว  ตอนนั้น ฉันคิดอยู่แค่ว่า

"กลับมาได้ไหม ความสุขแบบนั้น "

  เฝ้าแต่คิดถึง  ลืมไปหมด ว่าตอนนั้นควรทำอะไร  ใครเข้าใกล้พูดไม่เข้าหู ฉันจะ วีน ใส่ตลอด ฉันเริ่มทำตัวเหมือนเด็กมีปัญหา  แต่พออยู่บ้าน ฉันก้วางตัวนิ่งๆ เรียบร้อย ปกติ ทั้งๆที่ มันไม่ใช่